UROCZYSTOŚĆ PARAFIALNA I JUBILEUSZOWA W ŁODZI
- 3 października 2010 r. -



W jesienny, ale pogodny dzień, odbyła się w Łodzi radosna, podwójna uroczystość.

Po pierwsze było to doroczne święto parafialne, wypadające w dzień świętego Franciszka z Asyżu, 4. października. Obchodzone jest zwykle w najbliższą niedzielę. W tym roku był to 3. październik. Datę tę można traktować jako rocznicę narodzin dla nieba patrona mariawickiej parafii w Łodzi, gdyż św. Franciszek zmarł w nocy 3. października 1226 r.

Również tego dnia Biskup M. Włodzimierz Jaworski obchodził Złoty Jubileusz kapłaństwa - 50 lat temu, 9 października 1960 r. został tu wyświęcony na kapłana przez Biskupa M. Andrzeja Jałosińskiego.

Na tę uroczystość przyjechał Biskup Naczelny M. Ludwik Jabłoński z Płocka. Przybyli też duchowni z sąsiednich i dalszych parafii: Biskup M. Bernard Kubicki z Lipki, Kapłani - M. Kazimierz Kaczmarski ze Strykowa, M. Szczepan Orzechowski z Dobrej, M. Robert Żaglewski z Woli Cytrusowej, M. Stanisław Bankiewicz z Grzmiącej, M. Franciszek Kubik z Leszna, M. Mirosław Polkowski z Płocka. Autokarami przyjechali wraz z parafianami: kapł. M. Stefan Adamiec z Radzyminka, kapł. M. Grzegorz Dróżdż z Cegłowa, diak. M. Dominik Miller z Warszawy. Były też zaprzyjaźnione z Biskupem Włodzimierzem osoby z różnych parafii oraz członkowie Rodziny. Licznie zgromadzili się parafianie i wierni z okolicznych miejscowości.

Nabożeństwo rozpoczęło się o godz. 11.00. Na wstępie Biskup Włodzimierz powitał wszystkich zgromadzonych i wyraził zadowolenie i radość, że w tym szczególnym dniu wzniesie się do Boga wspólna modlitwa dziękczynna i błagalna.

Mszę Świętą odprawiał Jubilat w asyście Biskupa Naczelnego M. Ludwika i Bp. M. Bernarda. Chór „Mariawita” w pełnym składzie, gdyż przyjechali organiści z Wiśniewa i Cegłowa wraz z chórzystami, pięknie śpiewał pod dyrekcją dr. Henryka Kapusty. Na organach akompaniował miejscowy organista Stanisław Jałosiński. Grała orkiestra parafialna pod batutą Piotra Brzezińskiego.

Gdy zbliżał się czas udzielania Komunii Świętej, Celebrans powiedział naukę o Najświętszym Sakramencie, ustanowionym przez Pana Jezusa z miłości. Chrystus pod postaciami Chleba i Wina pozostał w swoim Kościele i stał się duchowym pokarmem dla tych, którzy z wiarą przyjmują Go do serc oczyszczonych w sakramencie pokuty. Biskup zaprosił więc wszystkich do spowiedzi przed Chrystusem Panem i odmówił modlitwy stanowiące ważny element spowiedzi powszechnej, a potem udzielił rozgrzeszenia i zalecił modlitwy na uproszenie miłosierdzia Bożego.

Okolicznościowe kazanie wygłosił Biskup Naczelny. Podkreślił gorliwe i odpowiedzialne pełnienie obowiązków duszpasterskich przez Bp. Włodzimierza w kilku parafiach oraz ofiarną służbę Kościołowi w różnych dziedzinach jego działalności. Kończąc przemówienie wręczył Jubilatowi kielich mszalny - wspólny dar od duchowieństwa mariawickiego.

Nie bez wzruszenia przystąpił Biskup Włodzimierz do podziękowań. Powiedział m.in.: „Najpierw Panu Bogu dziękuję za to, że przez 50 lat mogłem stać przy ołtarzu Pańskim i sprawować Ofiarę Mszy Świętej. 50 lat temu miałem 23 lata, młody wtedy byłem, dziś już niestety nie tak bardzo… Ale Bogu niech będą za to dzięki, że pozwolił mi być Jego sługą, że mogłem pracować dla chwały Bożej, dla Kościoła Mariawickiego, społeczności mariawickiej w tych parafiach, w których byłem proboszczem - Radzyminku, i trochę w Raszewie i w Wierzbicy, Płocku no i oczywiście tu w Łodzi, Piątku i Pabianicach. I tak Bóg pozwolił, że w każdej z tych parafii, w których pracowałem pozostał jakiś ślad mojej pracy w wymiarze materialnym i duchowym. (...)

Bardzo serdecznie dziękuję też Biskupowi Naczelnemu za przybycie, za słowa skierowane do mnie i do was - Bóg zapłać za poniesiony trud. Dziękuję również Biskupowi Bernardowi za przybycie i wszystkim Braciom Kapłanom z diecezji śląsko-łódzkiej, lubelsko-podlaskiej i warszawsko-płockiej. Dziękuję chórowi „Mariawita”, który tak pięknie śpiewał, także orkiestrze parafialnej oraz wam wszystkim za obecność i modlitwy.”

Nabożeństwo zakończyła procesja z Przenajświętszym Sakramentem niesionym w monstrancji przez Biskupa Bernarda. Ten barwny z krzyżem na czele pochód, symbolizujący pielgrzymowanie ludu wiernego pod przewodnictwem Chrystusa do Królestwa Bożego, był bardzo okazały. Wśród miejscowych chorągwi powiewała także chorągiew i 2 proporce przywiezione przez kapł. Grzegorza z Cegłowa. Rzesza wiernych wypełniła plac wokół kościoła i śpiewem a orkiestra graniem głosiły cześć Jezusa Ukrytego w Eucharystii.

Drugą częścią uroczystości była akademia okolicznościowa, która odbyła się zaraz po nabożeństwie na placu przy plebanii. Występowały dzieci i młodzież uczęszczająca na lekcje religii do Punktu Katechetycznego, a rolę konferansjerki pełniła trochę starsza ich koleżanka Agata Znajdek.

Program uwzględniał kilka aspektów obchodzonej uroczystości, a mianowicie:

  • Doroczne święto parafialne, wypadające w dzień świętego Franciszka z Asyżu.

  • Dzień imienin św. Marii Franciszki Kozłowskiej, której Bóg objawił Dzieło Wielkiego Miłosierdzia. Chociaż odeszła do Pana
    23 sierpnia 1921 r. pielęgnujemy w sercach wdzięczną pamięć i wyrażamy ją wierszem i pieśnią.

  • Przypomnienie pierwszego biskupa diecezji śląsko-łódzkiej O. Leona M. Andrzeja Gołębiowskiego, który 100 lat temu,
    4 września 1910 r. w Łowiczu, otrzymał sakrę biskupią, a którego grób jest w szczycie kościoła w Łodzi.

  • Złoty Jubileusz Kapłaństwa O. Biskupa M. Włodzimierza Jaworskiego.

Pierwsza część poświęcona była uczczeniu drogich nam świetlanych postaci poprzez poetyckie utwory, ukazujące ich cnoty i heroiczną miłość do Chrystusa Pana. Wiersze recytowały licealistki, pieśń "Nie rzucim Dzieła, gdzie Bóg jest" śpiewali wszyscy.

W drugą część programu, poświęconą Czcigodnemu Jubilatowi, wprowadził nas wiersz p.t. „Pięćdziesiąt lat minęło już - minęło...” recytowany z wdziękiem przez Judytę Kin. Następnie Agata Znajdek i Iza Górska przypomniały niektóre radosne i smutne chwile w życia Jubilata, korzystając m.in. z pisemnych źródeł.

Biskup Zdzisław Maria Włodzimierz Jaworski urodził się 2. stycznia 1937 r. we wsi Łęka, w rodzinie mariawickiej należącej do parafii w Piątku. Dnia 2. lutego 1953 r. wstąpił do Seminarium Duchownego w Płocku. Tam w 1955 r. został wyświęcony na diakona przez Biskupa M. Bartłomieja Przesieckiego i skierowany do parafii w Żarnówce. Pojechał tam 2. października i przez rok pomagał kapłanowi M. Aniołowi Miazdze. Następnie od 1956 r. zamieszkał przy parafii w Łodzi i pod opieką Biskupa M. Andrzeja Jałosińskego przygotowywał się do pracy duszpasterskiej. Tutaj ukończył Liceum Ogólnokształcące i uzyskał świadectwo dojrzałości.

Dnia 9. października 1960 r., w Łodzi został wyświęcony na kapłana przez Biskupa M. Andrzeja Jałosińskiego.
Wydarzenie to, którego 50. rocznicę obchodzimy, tak opisał sprawozdawca w piśmie „Mariawita” nr 6/1960 r.:

„Była to piękna uroczystość, na którą przybył Naczelny Biskup Brat Michał (Sitek), Kapłani i Siostry z dalszych i sąsiednich parafii oraz wiele gości, a nawet goście z dalekiego Gniazdowa. W czasie uroczystej Sumy, którą odprawił w asyście duchowieństwa Brat Biskup Andrzej, odbyły się święcenia kapłańskie tutejszego diakona Włodzimierza Jaworskiego. Nie będzie przesadą, jeśli powiem, że kościół był pełen wiernych po brzegi.
Młodemu kapłanowi Bratu Włodzimierzowi, wieczorem, na sali teatralnej złożyliśmy jak najserdeczniejsze życzenia na obranej drodze życia.
A potem rozpoczęło się przedstawienie sztuki Zofii Kossak Szczuckiej pt. "Gość Oczekiwany".”

Wkrótce po święceniach, dnia 18 listopada 1960 r. młody kapłan Włodzimierz został mianowany na proboszcza parafii w Radzyminku i tam pracował do grudnia 1983 r.

W ciągu tych 23 lat pasterzowania w Radzyminku, niejednokrotnie czasowo pełnił jednocześnie funkcję proboszcza w innych parafiach - w Raszewie, Wierzbicy, Łowiczu.

Mimo wielu obowiązków Bp M. Włodzimierz, będąc kapłanem, w latach 1964-1969 ukończył studia teologiczne w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie, napisał i obronił pracę magisterską na temat: "Mariawicka myśl społeczna w teorii i praktyce". Cały czas prowadził też prace gospodarcze, m.in. pobudował dzwonnicę i przeprowadził gruntowny remont kościoła w Radzyminku.

Dnia 27 września 1983 r. Kapituła Generalna Kapłanów Mariawitów wybrała dwóch kapłanów - M. Włodzimierza Jaworskiego i M. Romana Nowaka na biskupów. Konsekracja nowo wybranych Biskupów odbyła się 20 listopada 1983 r. w Płocku. Głównym konsekratorem był Biskup Naczelny Stanisław M. Tymoteusz Kowalski, a współkonsekratorami: Biskup Stanisław M. Andrzej Jałosiński i Biskup Wacław M. Innocenty Gołębiowski.

Po święceniach Bp Włodzimierz został mianowany Biskupem Diecezji śląsko-łódzkiej oraz proboszczem parafii w Łodzi, Pabianicach i Piątku. W urząd ten został wprowadzony dnia 11 grudnia 1983 r. i odtąd zamieszkał w Łodzi w domu parafialnym.

Tutaj 6 października 1985 r. obchodził Bp Włodzimierz Srebrny Jubileusz Kapłaństwa, a Bp Andrzej 30-lecie sakry biskupiej. Była to piękna uroczystość. Odnotowana została w Mariawicie nr 7-12/1985 r.

W latach następnych Biskup Włodzimierz współpracując z Radą Parafialną podejmował wiele odważnych decyzji i działań. W pewnym wywiadzie na pytanie o niezwykłych przeżyciach powiedział, że do niezapomnianych, chociaż przykrych przeżyć należy pożar w budynku parafialnym w Łodzi, który wybuchł 14 grudnia 1991 r. ok. godz. 8.00 w czasie końcowych prac spawalniczych na III piętrze, związanych z instalowaniem centralnego ogrzewania. Wspominał też, że jedną z najtrudniejszych decyzji był generalny remont kościoła w Piątku. Do sukcesów należy zaliczyć zorganizowanie w Łodzi 3 sympozjów teologicznych na 100-lecie Mariawityzmu (1893-1993), z których referaty zostały wydrukowane w książkowym wydaniu.

Ważnym okresem w pięćdziesięcioleciu kapłaństwa Biskupa Włodzimierza były lata 1997-2007, kiedy piastował urząd Biskupa Naczelnego i z Łodzi przeprowadził się do Płocka. Przywilej przebywania przy Świątyni traktował jako powinność szczególnej troski o duchowe integrowanie wszystkich mariawitów i wspólne angażowanie się w utrzymanie w należytym porządku obiektów naszego Sanktuarium. Z jego inicjatywy organizowane są pielgrzymki do Świątyni maturzystów, służb mundurowych, dzieci pierwszokomunijnych oraz po raz pierwszy został zorganizowany przy Świątyni w 2004 roku dwutygodniowy obóz charytatywny dla dzieci z uboższych rodzin mariawickich.

Po dziesięcioletniej służbie, intensywnej pracy na rzecz Kościoła w dziedzinie duchowej i materialnej, decyzją Kapituły Generalnej w 2007 r. wraca do Łodzi i tu obchodzi kolejne jubileusze: 25-lecie sakry biskupiej 20 listopada 2008 r., no i 3. października 2010 r. 50. rocznicę święceń kapłańskich.

Dzięki łasce Boga jestem tym,
kim jestem, a Jego łaska
względem mnie nie okazała
się daremna (1 Kor15,10)

Taką dewizą kieruje się w życiu Biskup Włodzimierz i zamieścił ją na pamiątkowych obrazkach, którymi obdarował wszystkich uczestników.

Potem wierszowane refleksje i życzenia prezentowały licealistki a chór śpiewał pieśni wyrażające miłość i uznanie dla Jubilata. Po zapowiedzi konferansjerki, że teraz zostają dopuszczeni do głosu młodsi i najmłodsi członkowie społeczności parafialnej, ożywiła się scena, wstała dotychczas spokojnie siedząca dwudziestoosobowa gromadka dzieci i według harmonogramu każde dziecko mówiło swój wierszyk. Treść ich zawierała najlepsze życzenia, ale ubarwione różnorodnymi skojarzeniami, niekiedy zabawnymi. Dzieci wspaniale recytowały krótkie utwory i były nagradzane gromkimi brawami.

W dalszej części akademii występowała jeszcze młodzież, a wszystkie życzenia i piękne słowa jakie wypowiedziane zostały w tym programie słowno-wokalnym zrekapitulowała Judyta Kin następującym wierszem:

        Za wszystkie kłopoty, znoje i trud -
        W tej niełatwej, codziennej pracy,
        Gdzie życie nieraz bez żadnych złud
        Bywa ciężkie i bólem serce znaczy.
        Za zwycięskie przetrwanie tych dni,
        Za owocną prace w naszej Parafii,
        Serdeczne dzięki -
        Niechaj Bóg zdrowie i pokój Ci da.
        Tak jak On to umie i potrafi.

Ostatnim akordem był wspólny śpiew i przygrywka orkiestry tradycyjnego „Sto lat...” Potem Jubilat podziękował organizatorom i wykonawcom okolicznościowej akademii, a następnie odbierał indywidualne gratulacje, kwiaty i prezenty.

Ojciec Biskup Włodzimierz był wzruszony i wdzięczny za wszystkie, tak liczne dowody życzliwości, a szczególnie miło mu było, gdy spora grupa wiernych z parafii w Radzyminku wręczyła mu duży, piękny obraz Wieczerzy Pańskiej. Jest to dowód, że tamtejsi parafianie zachowują Go we wdzięcznej pamięci, chociaż upłynęło już 26 lat od „rozstania”. Doceniają jego wcześniejszą, 23-letnią pracę, której efekty są trwałe, widoczne i pożyteczne dla mariawickiej parafii w Radzyminku. Chwała im za to!

Obfity był pokarm duchowy podczas tej uroczystości, ale zadbano też o posiłek dla ciała. Wszyscy zostali zaproszeni i ugoszczeni na wspólnej agape.

Pelagia Jaworska

Galerie zdjęć:

-) Nabożeństwo i Procesja

-) Akademia i życzenia dla Biskupa M. Włodzimierza



 październik 2010

Z życia Kościoła